Waarom zou een filmmaker kiezen om van zijn superheldenfilm een animatiefilm te maken in plaats van het echte werk dat menselijker overkomt?
“De mogelijkheden zijn eindeloos wanneer je naar het animatiewerk van vandaag kijkt”, vertelt Tom McGrath, die de DreamWorks Animation’s Megamind regisseerde. “Elk personage kan ingevuld worden op de manier dat het team het personage ziet. Zo is, denk ik, onze opzet geslaagd om een superheldenfilm te maken die ook onder de noemer ‘komedie’ kan gestopt worden.” Een kijkje achter de schermen van Megamind…

“Wanneer je in de bioscoop kijkt naar een actiefilm kan je ongeveer op een seconde na bepalen wanneer de CG (computer graphics) overnemen van het echte werk. In een animatiefilm is dit niet zo, aangezien de hele film CG is. Plus elk personage kan zijn eigen stuntwerk doen! We moesten dus geen tijd meer stoppen in het zoeken naar look-alikes die we van gebouwen mochten werpen. Schitterend!” McGrath

Megamind: een plot als geen ander

Megamind (Will Ferrrell), de ster van de film, is een blauwe alien met een enorm meloenenhoofd en is een superslechterik. Samen met zijn hulpje, Minion (David Cross) en een robot gorilla met een vistank als hoofd wil Megamind de stad Metro City overnemen.
Zijn plannen blijken echter steeds weer te falen want Metro Man (Brad Pitt) steekt er steeds een stokje voor. Roxanne (Tina Fey), een journaliste in Metro City en tevens Metro Man's vriendinnetje is uiteraard slachtoffer numero uno als het aankomt op iemand kidnappen. De kansen verschuiven echter dramatisch nadat Megamind per ongeluk Metro Man verslaat en in plaats van een nieuwe superheld een tweede superslechterik zijn intrede doet in Metro City.

McGrath: “Het was fijn om voor een keertje te werken met een kleine cast, een grote verandering tegenover bijvoorbeeld Madagascar. We konden ons meer focussen op de relaties onderling en dieper ingaan op de personages zelf. Dit is volgens ons één van die sterke troeven achter het verhaal en iets wat in de meeste andere animatiefilms niet helemaal naar boven komt.”

Megamind: MEGAslecht gerendered ?

Jason Schleifer stond bij DreamWorks Animations voor deze film aan het hoofd van ‘character animation’ en had dus de leiding over een team van 40 animators bij PDI/ DreamWorks in Redwood City, Californië en nog eens 20 andere animators bij DreamWorks Animation zelf in Glendale, Californië.

Schleifer: “Onze grootste uitdaging was om een slechterik te maken waar het publiek mee kan meeleven. In de eerste vijf minuten van de film, helpt Megamind de held om zeep en het was onze taak om het publiek voor hem te laten supporteren in dit duel. Iets wat niet voor de hand ligt want er zijn weinig films waar we willen dat de slechterik wint…”

In de eerste testbeelden kwam Megamind naar voren als een gekke, niet echt spraakzame slechterik die zijn veel te ovaal staande wenkbrauwen maniakaal veel fronste. Iets wat bij de kijkers onbewust overkomt als kwaadaardig. Het was toen dat de makers realiseerden dat ze misschien Megamind in zijn diepste emotie niet ‘slecht’ moesten maken maar de ‘blije’ emotie moesten laten overheersen.

Schleifer: “Megamind moest het type slechterik worden die de wereld overnemen als een uitdaging zag en oprecht gelukkig kon zijn met een nieuw kwaadaardig plan. Hij geniet ervan een stad over te nemen. Wanneer we met deze genieten-troef uitspeelden, bleek Megamind als personage plots wel zeer aantrekkelijk over te komen.”

Megamind: Mega-rigged

Een andere uitdaging was er één voor iedereen. De personages in deze film werden namelijk voor het eerst allemaal voorzien van de bewegingssoftware Rig.

Schleifer: “In ‘How to Train Your Dragon’ werden de bewegingen van de draken al volledig via Rig geanimeerd. De mensen werden echter nog via het oude systeem voorzien van bewegingen. Dit was dus de eerste keer dat Rig voor alle personages werd gebruikt. Dit was enerzijds vooral in de beginperiode best lastig aangezien nog niet iedereen zijn weg kende in het programma. Anderzijds was het na verloop van tijd enorm tijdsbesparend aangezien zowel de belangrijkste personages als de achtergrondpersonages Rig gebruikten zodat ze in 1,2,3 op elkaar afgestemd werden.”

Megamind: Mega-overbevolkt

Buiten de vijf hoofdpersonages, lopen er nog honderden en zelfs duizenden achtergrondpersonages door de straten van Metro City. Anders als in vorige animatiefilms werd er hier bijzonder meer aandacht aan besteed.

Schleifer: In sommige scènes hadden we een massa van meer dan 70.000 mensen in de achtergrond. Ditmaal was het niet iets wat leek op een zombievolkje dat puur opvulling was; het volk is namelijk de leidraad voor Megamind zelf, de reacties van het volk liggen aan de basis voor de acties en daden van ons hoofdpersonage. De achtergrondpersonages moesten dus met meer zorg worden gecreëerd dan anders.”

Zo gezegd, zo gedaan en dus besloot de studio om voor een eerste keer te werken met ‘Massive Software’. Vier animators werden gedurende het hele project op dit programma gezet en waren verantwoordelijk voor het coderen en animeren van zogenoemde ‘Massive Agents’ die op de juiste moment moesten kunnen juichen, rondslenteren, paniekerig reageren,… Geen gemakkelijke opgave, maar het fijne is dat wanneer de Agents eenmaal volledig naar je zin zijn opgesteld, je ze eindeloos kan gebruiken. Iets wat bij de volgende DreamWorks Animation’s projecten dus een gigantische tijdsbesparing zal zijn.
Om zoveel mensen te laten rondwandelen was er natuurlijk een Mega-stad nodig waarin de makers genoeg afwisselende decors konden vinden voor de verschillende scènes.

McGrath: “In Madagascar gebruikten we matte paintings die dienden als steden. Wanneer we het verhaal natuurlijk laten afspelen in 3D en in een stad die qua grootte vergelijkbaar is met Chicago, is dit een heel ander verhaal. De stad moest een realistische weergave worden van een menselijke stad van grote afwisselende gebouwen over leuke fonteinen tot gedetailleerde krantenkiosken. We proberen met deze film ook een nieuw hoofdstuk in de slagen in de animatiegeschiedenis. We weten namelijk dat het publiek niet meer die flauwe trucs pikt van 30 jaar geleden; 6 gebouwen animeren en die vervolgens dupliceren, was dus not done. “ Zo werd Metro City de grootste ‘environment’ ooit gecreëerd door DreamWorks en hoofdzakelijk gebasseerd qua structuur op Parijs. “Een meerwaarde voor de echte animatieliefhebber en hopelijk niet gewoon een mooie verpakking zonder inhoud.”

Megamind zal in de Belgische en Nederlandse bioscopen te zien zijn vanaf 8 december en moet dus volgens de makers zeker in 3D bekeken worden!