Regels van de Oscars veranderen
De Academy Award, beter bekend bij ons als de Oscar, is en blijft de belangrijkste filmprijs in de Verenigde Staten (en misschien ook wel ter wereld). Jaarlijks worden de prijzen, eind februari of begin maart, in 30 categorieën uitgereikt in het Kodak Theatre in Hollywood. Dit jaar werden er de 82e keer beeldjes uitgereikt maar er ook heel wat discussie over Avatar: in welke categorieën mocht deze film eigen meedingen naar het felbegeerde beeldje? Want is een motion capture (een techniek waarbij bewegingen van acteurs worden omgezet naar digitale modellen die nadien met de computer verder worden bewerkt, zoals in Avatar dus) nu wel of geen animatiefilm? Mogen kortfilms ook genomineerd worden? ... Reden tot discussie dus in Hollywood-land.
Het Academy Award bestuur had op deze toch wel interessante vragen niet direct een antwoord klaar. Wekenlang kreeg niemand reactie op deze vragen en leek het alsof dit gewoon ging overwaaien. Maar toch moeten de mensen achter de Oscars gedacht hebben dat het inderdaad tijd was voor een aanpassing want in een persbericht op de officiële website kon men vorige week lezen dat de regels van de Academy Awards werden aangepast.
De eerste wijziging is een regel over de lengte van de genomineerde films: voortaan vallen alle animaties onder de 40 minuten onder de noemer 'Short Film'. Alles wat langer duurt wordt meteen in de categorie 'Feature Film' geplaatst. Tot dit jaar was dat anders: de maximumlengte van kortfilms was 40 minuten en de minimumlengte van een animatiefilm was 70 minuten, waardoor halflange producties van bijvoorbeeld 60 minuten in de grijze zone zaten en daardoor nergens thuishoorden. Vanaf nu maken heel wat meer animatie-films dus een kans om een Oscarnominatie in de wacht te slepen.
Ook werd er een stukje toegevoegd aan de definitie van de term animatiefilm. Hierdoor zal er in de toekomst duidelijk zijn wat er onder deze categorie mag genomineerd worden en of een 'motion capture' hier thuishoort. (Bekende voorbeelden hiervan zijn 'A Christmas Carol' van Robert Zemeckis of 'Avatar' van James Cameron)
De recentste definitie luidt nu als volgt:
Een animatiefilm is een film die langer dan 40 minuten duurt en waarbij de bewegingen en handelingen van de personages gemaakt werden met een techniek die frame per frame werkt. Motion capture is geen animatietechniek. Daarbij moet het grootste deel van de hoofdpersonages geanimeerd zijn en moet de animatie drie vierde van de tijd in de film aanwezig zijn.
Wat betekent dit nu concreet?
De aanpassing van de lengte van een film is een goede zaak voor animatiefilms, aangezien je vroeger gewoon tussen beide kon vallen en nergens kon geselecteerd worden...
Het veranderen van de definitie van animatiefilm viel dan weer veel minder in goede aarde: dat een motion capture als animatie kan worden bestempeld is namelijk voor sommige mensen vanzelfsprekend: Happy Feet, de winnaar van de Oscar voor Beste Animatiefilm in 2007, gebruikte namelijk de motion-capture-techniek om dansende bewegingen van acteurs om te zetten naar de tapdansende pinguïns.
Het is ook niet zo dat 'motion capture' betekent dat wanneer er iemand loopt, er automatisch een dier begint te lopen op het computerscherm. In principe wordt motion capture alleen maar als referentie gebruikt. De bewegingen worden niet zomaar automatisch omgezet, want na de registratie gaan nog steeds animators frame per frame aan de slag om er iets helemaal nieuws van te maken...
Qua animatiefilm blijven sommige makers dus achter met een wrang gevoel en zal er hopelijk volgend jaar toch nog eens terug nagedacht worden over deze soms heel rare regels...
De Oscar
De Oscar zelf is 35,1 centimeter hoog, weegt 3,8 kilo en stelt een naakte ridder voor gewapend met een zwaard. Hij houdt de wacht een filmrol met vijf spaken. De vijf spaken vertegenwoordigen allemaal één van de beroepen van mensen die een award kunnen winnen: acteurs, schrijvers, producers, technici en regisseurs.
Cedric Gibbons ontwierp het beeldje in 1927 uit de losse pols, tijdens de lunch op het tafelkleed. De Academy of Motion Picture Arts and Sciences was (zo wil de legende) direct enthousiast over deze schets en gaf aan beeldhouwer Georges Stanley de opdracht er een beeldje van te maken. Wat het extra leuk maakt: later wist Cedric Gibbons zelf maar liefst 11 exemplaren van zijn eigen creatie in de wacht te slepen.
De firma 'R.S. Owens & Co' uit Chicago fabriceert de Oscars; jaarlijks zestig voor de winnaars en veertig reserve-exemplaren voor in de kluis. Kostprijs ongeveer 275 euro per stuk. "Financieel worden we er niet veel wijzer van", beweert directeur Owen Siegel. "Maar het is natuurlijk een fantastische reclame voor ons bedrijf."
Qua gebruikte materialen bestaat het beeldje voor 99% uit brons. Het goud (een dompellaagje van 24 karaats) zit alleen aan de buitenkant. Daaroverheen is nog een corrosiewerende lak aangebracht, vanwege de hoge oxidatiesnelheid van het laagje goud en geef nu toe, een Oscarbeeldje dat niet zijn gouden kleur heeft, is toch geen Oscarbeeldje meer!
//Random CGTopia









